دانش آموز خوبم سلام

دانش آموز خوبم،سلام .  امروز شاید اولین روز معلمی باشد که چنین ازشما دورمانده ام.قاعدتا امروز باید درمدرسه می ماندم وهدایای شمارا می گرفتم وتبریک نوشته شده تان را روی تخته سیاه می خواندم وبعد همه با هم می خندیدیم وشیرینی می خوردیم.اما می بینی که نشد.دست من وشما هم نیست،حتی اگر بخواهیم.می دانید،درزمانه بدی گرفتاریم.همه چیز دارد رنگ می بازد.همه چیز فقط درحصارقابها و کتابها وشعر وشعارها نشسته است.یادتان هست  درکلاس ریاضی می گفتم که طبق یک قاعده کلی،یک با یک برابر است؟اما راستش را بخواهید الان دیگر چنین نیست.یکهای بسیاری اند که با هم نابرابرند.آینده سازان دوست داشتنی،ما پیرودینی هستیم که حرف اول خدابا پیامبرش از خواندن است وکتاب،معجزه پیام آورآن است.دینی که دراحکام وفرامینش ،حرفهای بسیاری در حرمت ومنزلت معلم است.اما امروزه می بینید که برای معلمان به تنگ آمده از فشار تورم وگرانی،کسی تره هم خردنمی کند.تازه،به اعتراض آنها نیز یا محل نمی گذارند ویا انگ سیاسی می زنند.اما هرکس که نداند شما می دانید که همچنانکه من وهمکارانم سرکلاس ها نشان داده ایم،نه چپیم ونه راستیم وفقط معلم هستیم. ( از وبلاگ تخته سیاه )