ماهی شده بود باورش

تور اگه بندازن سرش

می‌شه عروسِ ماهی‌ها

شاه‌ماهىِ می‌شه همسرش

ماهی‌ِ باورش نبود

تور اگه بندازن سرش

نگاهِ گرمِ ماهیگیر

می‌شه نگاهِ آخرش.

                                      همه آنچه دارم با تو تقسيم ميکنم جز تنهاييم

Lahazati chand ba lahjeye gorgani:

1-chos domagh

2-kolagh

3-kobab

4-piyar mar

5-shilaein

6-machkol

7-nan ghol'lach

8-sar pir dar be no0o

9.Maghsudlu

10.Halva omaj

11.Akbar juje

12.Baba taher

13.Amoo hasan

14.Jan to age

15.Zur chop'pan

16.Hossein jome

17.Vali berek

18.Are dege

19.Bara chi

20.Beche shahri?

21.Ma ramezani yak firini nakhordim

22.Torkoman

23.vahid mam'madi

24.Mozafari

25.Lame lo0os

      chape cho0os

26.Ata safar pur

27.Chambuluk

28.Shiling

29.Samvar

30.Shekam ger

31.bastidimesh

32.mevordaneshan

33.ay berar

34.ku bevinamet

35.barat begam

36.yak bare dege ...

37.jilin gerad

38.damet jiz

39.nemak nedare

40.dege doos

      nedaramet

دلم میخواهد الزایمر بگیرم

که لبریز از فراموشی بمیرم

دلم می خواهد ندانم در چه حالم

کجایم...در چه تاریخ و چه سالم 

نخواهم حافظه چندان بپاید

که تاریخ و رقم یادم بیاید

به تاریخ هزار و سیصد و کی

بریدند از نیستان ناله زن، نی 

به تاریخ هزار و سیصد و چند

ز لبهامان تبسم رفت و لبخند

نخواهم سالها را با شماره

که میسازم به ایما و اشاره 

به سال یکهزار و سیصد و غم

اصول سرنوشتم شد فراهم

به سال یکهزار و سیصد و درد

مرا آینده سوی خود صدا کرد

گمانم در هزار و سیصد و هیچ

شدم پویای راه پیچ در پیچ 

ندانم در هزار و سیصد و پوچ

به چه امید کردم از وطن کوچ

نمی خواهم بیاد آرم چه ها شد

که پی در پی وطن غرق بلا شد

چگونه در هزار و سیصد و نفت

خودم دیدم که جانم از بدن رفت 

گرسنه بود ملت بر سر گنج

به سال یکهزار و سیصد و رنج 

چه سالی رفت ملت در ته چاه

به تاریخ هزار و سیصد و شاه 

به سال یکهزار و سیصد و دق

چه شد تبعید شد دکتر مصدق

به تاریخ هزار و سیصد و زور

همه اسباب استبداد شد جور

به تاریخ هزار و سیصد و جهل

فریب ملتی آسان شد و سهل 

به سال یکهزار و سیصد و باد

خودم توی خیابان میزدم داد

دلم خواهد فراموشی بگیرم

که در آفاق الزایمر بمیرم

به طوری گم منم سر رشته خویش

که یادی ناورم از کشته خویش

اگر جنت دروغ هر چه دین است

فراموشی بهشت راستین است