یک تاجر آمریکایی نزدیک یک روستای مکزیکی ایستاده بود.در همان موقع یک قایق کوچک ماهیگیری رد شد که داخلش چند تا ماهی بود.

از ماهیگیر پرسید: چقدر طول کشید تا این چند تا ماهی رو گرفتی؟

ماهیگیر: مدت خیلی کمی.

تاجر: پس چرا بیشتر صبر نکردی تا بیشتر ماهی گیرت بیاد؟

ماهیگیر: چون همین تعداد برای سیر کردن خانواده ام کافی است.

تاجر: اما بقیه وقتت رو چیکار می کنی؟

ماهیگیر: تا دیر وقت می خوابم, یه کم ماهی گیری می کنم, با بچه ها بازی میکنم بعد میرم

توی دهکده و با دوستان شروع می کنیم به گیتار زدن. خلاصه مشغولیم به این نوع زندگی.

تاجر: من تو هاروارد درس خوندم و می تونم کمکت کنم. تو باید بیشتر ماهی گیری کنی. اون وقت می تونی با پولش قایق بزرگتری بخری و با درآمد اون چند تا قایق دیگر هم بعدا اضافه میکنی. اون وقت یه عالمه قایق برای ماهیگیری داری!

ماهیگیر: خوب, بعدش چی؟

تاجر: به جای اینکه ماهی ها رو به واسطه بفروشی اونا رو مستقیــما به مشتری ها میدی و برای خودت کارو بار درست می کنی... بعدش کارخونه راه می اندازی و به تولیداتش نظارت میکنی... این دهکده کوچک رو هم ترک می کنی و می روی مکــــزیکوسیتی! بعد از اون هم لوس آنجلس! و از اونجا هم نیویورک... اونجاست که دست به کارهای مهم تری می زنی...


ماهیگیر:این کار چقدر طول می کشه؟

تاجر: پانزده تا بیست سال!

ماهیگیر: اما بعدش چی آقا؟

تاجر: بهترین قسمت همینه,در یک موقعیت مناسب که گیر اومد میری و سهام شرکت رو به قیمت خیلی بالا می فروشی! این کار میلیون ها دلار برات عایدی داره.

ماهیگیر: میلیون ها دلار! خوب بعدش چی؟

تاجر: اون وقت بازنشسته می شی! می ری یه دهکــده ی ساحلی کوچیک! جایی که می تونی تا دیر وقت بخوابی! یه کم ماهیگیری کنی, با بچه هات بازی کنی! بری دهکده و تا دیروقت با دوستات گیتار بزنی و خوش بگذرونی !!!

به سراغم نياييد در خواب زمستانيم .

نزديک به يک دهه است که با ورود نسلی جديد از جوانان و نوجوانان به مراسم عزاداری «ماه محرم»، آرام آرام، اين مراسم به شکلی نزديک شده که بيشتر باب طبع جوان پسند پسرها و دخترهايی است که موفق شده اند در اين ماه، مرزهای قانونی و عرفی جامعه «انقلابی» را پشت سر بگذارند؛ آنها در اين ماه می توانند تا پاسی از شب در خيابان ها باشند و «زندگی شبانه» را تجربه کنند؛ دخترها و پسرها می توانند بدون ترس از گشت های پليس با يکديگر ارتباط برقرار کنند و بی نظمی دلپذير يک کارناوال خيابانی را تجربه کنند. مجموعه ويژگی های مورد پسند جوانان برای برگزاری يک فستيوال شلوغ و بی نظم در خيابان ها، در سال های اخير، چاشنی تازه ای را دنبال می کند؛ همان چيزی که اصولا يک «فستيوال» به آن نياز دارد: موسيقی! اين مرزها بيش از هر کس توسط نوحه خوانی به نام «عبدالرضا هلالی» شکسته شد؛ او سرانجام پای ملودی های رقص آور موسيقی الکترونيک را هم به مراسم «محرم» باز کرد. آقای هلالی سال گذشته چندين ملودی بسيار معروف «بنيامين» را با اشعاری در مدح امام سوم شعيان اجرا کرد. خيلی زود سی دی «گلچين هلالی» به يکی از سی دی های محبوب جوانان بدل شد که با صدای غم گرفته اش، گاه اجرايی بهتر از خود بنامين ارائه می کرد. محرم سال ۸۵ خورشيدی، برای جوان هايی که پيراهن مشکی می پوشند و پشت رل ماشين های خود به دنبال ترانه ای مناسب با سيستم صوتی گران قيمت خودروشان هستند، حال و هوای ديگری دارد. آنها ديگر نيازی ندارند که ترانه های آلبوم «غريبانه» غلام کويتی پور را با صدای خيلی بلند گوش کنند و در شهر پرسه بزنند. حتی نوحه های پر تحرک هلالی که می خواند: «دنيا ديگه مث تو نداره ...» جايی در اين تفريح محبوب ندارند ... در سال ۸۵ خورشيدی، چندين ترانه پرهيجان الکترونيک منتشر شده اند که می توانند هر جوان جويای حرکتی را به تحرک وادارند... امير قاسمی و وحيد مرادی، ترانه ای منتشر کرده اند به نام «کربلا» که هر چند در ملودی و فرم، کار تازه ای نيست، اما متن ترانه، حاوی واژه هايی تازه است که در وصف «پهلوان کربلا» سروده شده است. دی جی آريان، پا را از اين نيز فراتر گذاشته و يک ميکس تازه و شنيدنی از نغمه های مذهبی و ريتم های تند موسيقی الکترونيک خلق کرده است. در ترانه «يا حسين» در کنار تحريرهای مذهبی، صدای نوحه خوانهای معروف تهران همراه با ملودی های آشنای فيلم های حماسی هاليوود شنيده می شوند. اگر چه دولتمردان جمهوری اسلامی، چندی پیش برای نخستين بار اعلام کرده اند که برای عزداری ماه محرم، از اين به بعد شرايط سخت گيرانه تری را برقرار خواهند کرد، اما بی شک مقابله با «خرده فرهنگ» تازه از راه رسيده «محرم» با ريشه های قوی در اسلام شيعی، کار ساده ای نخواهد بود. منبع: رادیو فردا