من

دیگه

حوصله

ندارم

هرچند زکار خود خبر دار نیم                 بیهوده تماشاگر بازار نیم

من بر دو چیز شما سخت بیمناکم : یکی از آلودگی به خواهشهای نفس و دیگر ، خیال های محال و آرزوهای

 دور و دراز ، و تا در این گیتی اسیرید ، بقدر توش فردا بهره برگیرید .   

                                                                                                                                                                                                   « نهج البلاغه »

برو 

برو 

برو 

برو

برو

برو

برو

برو 

برو 

برو 

چی کجا بری ؟؟؟!! با شما نیسـتم دارم پســـتهای قبلی  رو میفرستم

پایینترآخه شهرداری گفته این وبلاگ چند متر عقب نشینی داره !! 

برو

 برو

 برو

خب خوبه .

باز هم زلزله ، من از ۲ چیز خیلی میترسم یکی جنگ یکی هم زلزله ، خیلی وحشتناکه سقفی

 که تا چند لحظه پیش زیرش زندگی میکردی حالا بشه قاتلت و در چند لـــــــــــــــــــــحظه همه

چیزت رو از دست بدی حتی شهرت یا روستای محل زندگیتو . زلزله هم مثل جــــــنگ آثارش

 بعد از تمام شدن تازه شروع میشه و هیچ وقت به حالت اولش بر نمیگرده . خدایا خودت به

 ما رحم کن .

بهار گفت به نجوا :

 که برگ ، سبز و شکوفاست

خزان به خشم درآمد :

 که خشک و زرد و غم غفزاست

به خنده گفت زمستان :

که برگ چیست ؟

سبز و زرد کجاست ؟

دراین جدال

به دنبالت گشتم

 نبودی ؟

کجایی ؟؟!!

ما عاشق و رند و مست و عالم سوزیم                                         با ما منشین اگر نه بد نام شوی

چه زود گذشت دوران کودکی ، شیطنتها و بازیگوشیها ، سادگیمون و از همه مهمتر معصومیتمون که دیگه بدست نمیآید .

ببینم !

با این رایانه ها می شود نی زد ؟

دلم گرفته

مریخی ها

همه گوسفندانم را دریده اند .

کسی که در حضورت از تو میترسد در غیابت از تو متنفر است .                                                                                                                                                           « ایتالیایی »                                                                               

خزان را می شناسم

با صدای خش خش برگهای زرد به زیر پای عابرانی که هر روز می گذرند از کنار پنجره ام

خزان را میشناسم.

در غروب یک روز که بارقه های نور نحیف و لرزان آفتاب از میان شاخه های برهنه می گذرد و حصار پنجره را میشکند و گوشه اتاقم را چون تلنگر کودکی روشن می کند .

خزان را میشناسم

با سکوت جیرجیرکها ، یا شروع همهمه مرغان مهاجر که از فراز خانه مان میگذرد ، از لانه خالی پرستو ، از پرواز جوجه های پرنده که تا دیروز آهنگ زندگی بودند و امروز خود زندگی .

خزان را میشناسم

از درخت برهنه آن سوی خیابان که تن پوشش را به باد پاییزی می سپارد و در انتظار تن پوش بهاری خود ، راه زمستان را در پیش میگیرد .

شهر سکوت

خواب خرگوش به خواب یار میماند وله ی      

خال آهــــــــــــــو به خال یار میماند وله ی

چرخ قـــــــمری به چرخ یار میماند وله ی   

 چنگ عــــقاب به چنگ یار میماند وله ی  

   کلیپ شبهای برره

باختهایت بی سبب نیست

تک بازی را

من ربوده ام .                

                                                                                                           « asse_deeel »

ای مردم ، آگاه باشید که ما ، در روزگاری کینه ساز و ستمکار پرور چشم گشوده ایم . نیکوکاران را به بزه کاری متهم میکنند و عصیان پیشگان را فزونی سرکشی و عناد آرزوست . از دانسته ها و کردار ایمان آمیزمان بهرهای نمیگیریم و در بلاهت و نادانی هایمان دل به پرسش و کاوش نمیدهیم . از رویدادهای هولناک بی هیچ بیمی ، در اندیشه فرو نمیرویم تا اینکه در این بی خبری گرفتار شویم .           « نهج البلاغه »

- خدا را شکر که مالیات می پردازم ، این یعنی شغل و در آمدی دارم

- خدا را شکر که باید ریخت وپاش های بعد از میهمانی را جمع کنم ، این یعنی در میان دوستانم بوده ام .

- خدا را شکر که باید زمین را بشویم و پنجره ها را تمیز کنم این یعنی خانه ای دارم .

- خدا را شکر که گاهی اوقات بیمار میشوم ، این یعنی به یادم میاورد که اغلب اوقات سالم هستم .

- خدا را شکر که که هر روزصبح زود باید با زنگ ساعت بیدار شوم ، این یعنی من هنوز زنده ام .

داستان درباره یک کوهنورد است که میخواست از بلندترین کوهها بالا برود . و پس از سالها آماده سازی ، ماجراجویی خود را آغاز کرد ولی از آنجا که افتخار کار را فقط برای خود میخواست تصمیم گرفت تنها از کوه بالا برود .شب بلندیهای کوه را تماما در بر گرفت و مرد هیچ چیز نمی دید . همه چیز سیاه بود . اصلا دید نداشت و ابر روی ماه و ستاره ها را چوشانده بود .

همانطور که از کوه بالا میرفت چند قدم مانده به قله کوه ، پایش لیز خورد و در حالی که به سرعت سقوط می کرد از کوه پرت شد .در حال سقوط فقط لکه های سیاهی را در مقابل چشمانش میدید و احساس وحشتناک مکیده شدن به وسیله قوه جاذبه او را در خود می گرفت ، همچنان سقوط می کرد و در آن لحظات ترس عظیم همه رویدادهای خوب و بد زندگی به یادش آمد . اکنون فکر میکرد مرگ به اوچقدر نزدیم است ، ناگهان احساس کرد طناب به دور کمرش محکم شد ، بدنش میان آسمان و زمین معلق بود و فقط طناب ائ را نگه داشته بود و در این لحظه سکون برایش چاره ای نماند جز آنکه فریاد بکشد :

- « خدایا کمکم کن »

ناگهان صدای پر طنینی که از آسمان شندیده میشد جواب داد :

- از من چه می خواهی ؟

- ای خدا نجاتم بده .

- واقعا باور داری که من میتوانم تو را نجات دهم ؟

- البته که باور دارم

- اگر باور داری طنابی را که به کمرت بسته ای ، پاره کن .

یک لحظه سکوت ، مرد تصمیم گرفت با تمام نیرو به طناب بچسبد .

باز هم ماه رمضانی دیگر شروع شد ، واقعا روزه گرفتن در این زمانه خیلی سخت است با این همه دروغ و غیبت و هزار تا گناه ریز و درشت دیگه اگه خودت هم هیچ کار نکنی اینقدر پیشت از این و اون غیبت میکنن که روزت باطل میشه نه میتونی به طرف بگی این ۱ ماهه خفه شه نه میتونی گوش نکنی چون یکی دو تا نیست که . به نظر من که اکثر این روزه ها باطله به هر حال خوشا به حال استفاده کنندگان و بدا به حال سوء استفاده کنندگان از این ماه .

من در این وبلاگ قصد دارم در مورد موضوعات شخصی ، اجتماعی ، سیاسی ، ورزشی و ... بنویسم لطفا اگر نظری داشتین حتما بگین ممنون میشم .

من رضا ۲۵ ساله از گرگان هستم .